Zamki nad Loarą – potężny Chambord

Miałam niesamowite szczęście, być w krainie ludzkiego geniuszu. W 2019 roku we Włoszech oraz we Francji a szczególnie w dolinie Loary obchodzono 500 rocznicę śmierci Leonardo da Vinci. Włoski geniusz zmarł 2 maja 1519 roku w pałacu Amboise we Francji, gdzie został pochowany, około 50 kilometrów od Zamku Chambord. Z tej okazji miałam możliwość podziwiania wielu wystaw poświęconych geniuszowi. W chwili śmierci towarzyszył mu król Francji, Franciszek I, co zostało przedstawione na szkicach oraz na płótnach wielu artystów. Niebywała przyjaźń z królem Francji, mecenasem sztuki i wielbicielem talentu da Vinci, sprawiła, iż zyskał on warunki do życia i pracy w królewskiej posiadłości Cloux. Uzyskał również tytuł „Pierwszego architekta, malarza i inżyniera królewskiego”. W ciągu tych ostatnich trzech lat pracy we Francji u boku króla, Leonardo da Vinci stworzył dla Franciszka I projekty zamków, projekty osuszania bagien, składanych domów dla podróżnych oraz projekty 40 machin, które powstały 400 lat później, takich jak na przykład most obrotowy, maszyna latająca – przodek samolotu, czołg, helikopter, czy spadochron.

Zamek Chambord (czyt.szambord) rozpoczęto budować po śmierci Leonardo da Vinci, bo w październiku 1519 roku, ale jego twórcy współpracowali z da Vinci a tworząc Chambord, stosowali się do jego pomysłów. Począwszy od fundamentów na palach i skałach sięgających 5 metrów w głąb podmokłego gruntu, po zastosowanie projektu schodów w kształcie podwójnej spirali, według da Vinci. W pierwotnym projekcie zamku miały zostać wybudowane proste schody, które Franciszek I nakazał zmienić. Zamek Chambord to dzieło wzniesione ku chwale króla, dla przyjemności i było spełnieniem marzeń Franciszka I, zafascynowanego architekturą. Król śledził postępy prac budowlanych, aby potem przebywać tu dość rzadko. Życie na zamku przeplatało się z okresami długiej intensywności związanej z polowaniami, zapraszaniem zagranicznych władców i dyplomatów oraz z okresami całkowitego opuszczenia. Zanim przybywał na zamek król, cały dwór przybywał wcześniej a z nim, ministrowie, urzędnicy, świta królowej i króla wraz z karawaną z dziełami sztuki, arrasami, dekoracjami, łóżkami, biblioteką itp. Gdy król opuszczał zamek, stawał się on zupełnie pusty. Zmieniał się, jak na skinienie czarodziejskiej różdżki. Raz tętniący życiem a dalej samotny, opuszczony i nadal potężny. Ostatni pobyt króla datuje się na 1545 rok. Po śmierci króla Franciszka I w 1547 skrzydło z kaplicą oraz dolny obwód zamku, nie były jeszcze ukończone.

Wyjątkowa architektura zamku wraz z murami cieszyła się uznaniem kolejnych władców, którzy ukończyli  jego budowę. Począwszy od Księcia Orleańskiego Gastona de Bourbon i króla Ludwika XIV prowadzono prace renowacyjne, aż po ostatniego z Burbonów. A był nim Henryk Diuk Bordeaux, który w 1883 roku, w chwili śmierci był ostatnim spadkobiercą króla Ludwika XIV. W 1930 roku zamek wykupiła Republika Francuska i do dziś pozostaje w rękach Państwa. Doskonale odnowiony wraz z fosami, które zostały wcześniej zasypane stanowi obiekt udostępniony dla turystów, jest tłem wielu uroczystości, świąt państwowych i sztuk historycznych.

Zamek Chambord położony w malutkiej miejscowości Chambord otoczonej lasami nad rzeką Cosson. Jest największym i najpiękniejszym z około 300 średniowiecznych i renesansowych zamków usytuowanych nad rzeką Loarą i wzdłuż jej dopływów.

Przetrwał do dziś dzięki cudownej przyrodzie i możliwości urządzania polowań. Potężny zamek otoczony był ogromnym obszarem lasów, pełnych zwierzyny łownej. Część tych obszarów stanowi dziś rezerwat, gdzie turyści z daleka mogą obserwować zwierzęta żyjące na wolności.

Główne atrakcje zamku:

Schody w kształcie podwójnej spirali

To klatka schodowa z dwoma wejściami po przeciwnych stronach. Składająca się z dwóch bliźniaczych ciągów – spiralnych, idących w tym samym kierunku, które nigdy ze sobą się nie spotykają. Mimo, to wchodzący po schodach różnymi ciągami widzą się poprzez ażurowe ściany. Projekt schodów stworzył Leonardo da Vinci.

Tarasy

Punktem końcowym wielkiej klatki schodowej na szczycie jest 30 metrowa wieża, tzw. latarnia, na której wierzchołku wznosi się ku niebu królewski kwiat lilii. Wieża ta jest jednocześnie wyjściem na dach, który jest tarasem widokowym. Można z tamtąd podziwiać park oraz ogrody francuskie. Dach zamku to ogromna przestrzeń spacerowa wokół wieżyczek i nasad kominowych.

 

Parter zamku

Na parterze wszystkie spojrzenia przyciągają schody w kształcie podwójnej spirali z podwójnym wejściem, które ciągną się po dach. Znajduje się tu także Sala Polowań, Sala Burbonów, Sala Sławy, Pomieszczenie kuchenne z XVIII wieku, Lapidarium, Powozownia oraz sala audiowizualna.

Niestety, trudno było mi zrobić zdjęcia nie ujmując głów ciągle krążących zwiedzających. Starałam się nie świecić lampą po oczach, dlatego niewiele mam zdjęć z pomieszczeń, których i tak nie lubię fotografować. To trzeba zobaczyć lub zatrzymać się na profesjonalną sesję. Marzenie 🙂

Pierwsze piętro – Apartamenty królewskie

Na pierwszym piętrze zamku mieszczą się liczne umeblowane apartamenty, takie jak sala Franciszka I, Komnata Królowej, komnata z XVII wieku, Apartament Reprezentacyjny, Sale straży oraz pokoje gościnne.

 

 

Drugie piętro – Sklepienia kasetonowe

Na drugim piętrze zamku znajdują się 4 sale z pięknymi kasetonowymi sklepieniami w całości pokrytymi emblematami Franciszka I. Literą F oraz salamandrą w koronie a także symbolem jego matki Ludwiki Sabaudzkiej, związaną liną.

Trzy sale tego piętra ukazują również historię polowań prowadzonych w Chambord.

Parametry zamku

Fasada 128 metrów długości, wysokość 56 metrów, 6 wież, 77 klatek schodowych, 426 komnat, 282 kominki. Cały zamek otoczony jest 33 kilometrowym murem.

Dojazd

Dojazd do najważniejszych zamków nad Loarą sprawnie może odbywać się tylko samochodem lub poprzez wykupienie wycieczki w biurze podróży w Polsce lub we Francji. Chyba, że ktoś jest fanem rowerowych wypraw, to również polecam ten region Francji. Niestety nie ma tu dogodnych połączeń kolei, a takie samodzielne tułanie się i wyszukiwanie połączeń na własną rękę jest raczej czasochłonne, a niekiedy stresujące. Dolina Loary zwana również Ogrodem Francji to centralna część kraju, oddalona od Paryża o około 200 kilometrów.  Osobiście zwiedziłam trzy ciekawe Zamki nad Loarą, w ciągu jednego dnia, dzięki wykupionej wycieczce. Myślę, że samodzielnie podróżując zwiedziłabym połowę mniej, nie wspominając o wielkiej wiedzy przewodniczki, która podczas podróży autokarem wiele nam opowiedziała, ale i podprowadziła w najciekawsze miejsca.

 

Bibliografia:

Notatki z podróży;

Folder po polsku, który otrzymałam wchodząc do zamku;

Album: „Zamki nad Loarą”

Archiwa

Kalendarz

Styczeń 2020
P W Ś C P S N
« Gru    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Bądź ze mną na bieżąco na Facebooku