Wieża Eiffla panująca nad Paryżem

Wieża Eiffla znajduje się w eleganckiej VII dzielnicy Paryża, gdzie kiedyś znajdowały się rezydencje arystokracji a dziś mieszczą się instytucje rządowe. Wieża Eiffla to stalowa, nitowana konstrukcja, która stała się chyba przypadkowo symbolem Paryża. Jej budowniczy, inżynier Gustav Eiffel nie był autorem projektu wieży. Eiffel odkupił projekt od dwóch innych inżynierów, którzy nie byli znani w Paryżu argumentując, że nie mają szans wybudować takiej wieży w tym mieście. Nikt nie podejmie z nimi rozmów na temat tej konstrukcji. Gustav Eiffel znalazł się w odpowiednim miejscu i czasie, gdyby nie on, jak wyglądałby dziś Paryż? Wieża została wzniesiona w 1889 roku, w ciągu 26 miesięcy przez 300 robotników, pracujących 7 dni w tygodniu i obyło się bez ofiar w ludziach. Eiffel pracował przy jej budowie  w podobny sposób, jak budując mosty we Francji, numerując każdy metalowy element. Potężna wieża miała być przekazem dla świata, że Francja ma najlepszych inżynierów. Wówczas była najwyższą konstrukcją świata. Nazwana została wieżą Eiffla. Historia niebywała ale prawdziwa, również ku mojemu osobistemu zaskoczeniu.

Dziś jedni ją uwielbiają i podziwiają a inni krytykują, ośmieszając, że jest „lichtarzem” lub „płonącą pochodnią” szczególnie, gdy lśni pięknie podświetlona w nocy. Nie wiem, czy jest piękna ale wiem, że jest ważna i warto wjechać na jej najwyższe piętro, bo rozpościera się z tamtąd cudowny widok, sięgający nawet do 73 kilometrów. Mimo wielu utrudnień związanych z kolejkami do punktów kontrolnych, gdzie w celach bezpieczeństwa przeszukiwane są torby i plecaki, po kolejki do kas i wind a także opóźnienia przez ciągle strajkujących pracowników wieży, warto wjechać jak najwyżej.

Przy okazji i na gorąco podam kilka cennych wskazówek dla turystów, bo tylko oni okupują wieżę. Podobno, aż 7 milionów rocznie, a w tym licznie Polacy. Decyzja dokąd jadę i jak zdobywam wieżę musi zostać podjęta na dole. Przy kasach musimy zdecydować do jakiego poziomu się udajemy windą i opłacamy należność. Za bilet na samą górę zapłaciłam 25,- euro (2019r.) Ceny należy sprawdzać na stronach internetowych przed wyjazdem. Ja proponuje wjechać na trzecie piętro, czyli na najwyżej położony taras widokowy, jeśli jest dobra widoczność. Windy ruszają z czterech miejsc, tak jakby z każdej „nogi” wieży (A, B, C, D). Można wysiąść na pierwszym piętrze ale na drugim muszą wysiąść już wszyscy i przejść kawałek w górę do kolejnej windy. Na trzecie piętro jedzie już tylko jedna winda ale dość szeroka. Mimo to, stoimy ciągle w ścisku i korkach. Za każdym razem przechodząc przez bramki należy okazywać bilet, nie wolno go zgubić. Różnica między drugim piętrem a trzecim jest bardzo duża, a można podziwiać ją na zdjęciach poniżej.

Widok z platformy na drugim piętrze

 

Widok z platformy na trzecim piętrze

Tajemnicze pomieszczenie na najwyższym piętrze Wieży Eiffla

Na zdjęciu T.Edison po lewej, G.Eiffel po prawej stronie.

Na wieżę można wejść schodami, wówczas ochrona wskaże nam inną drogę. Jednak należy mieć sporo czasu i energii, by pokonać 704 stopnie i dotrzeć do platformy widokowej tylko na drugim piętrze. Aby jechać wyżej należy mieć odpowiedni bilet, wykupiony już na dole, inaczej czeka nas droga powrotna.

Powodzenia i wytrwałości!

 

Archiwa

Kalendarz

Październik 2019
P W Ś C P S N
« Wrz    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Bądź ze mną na bieżąco na Facebooku